Badania podłoża przeprowadzili naukowcy z Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu w Utrechcie, Holenderskiej Organizacji Badań Stosowanych TNO i firmy IF Technology. Analiza wykazała, że pod Utrecht Science Park prawdopodobnie znajduje się kilka warstw geologicznych odpowiednich do magazynowania energii w wysokiej temperaturze.

Technologia HT-ATES polega na przechowywaniu gorącej wody w warstwach wodonośnych, czyli porowatych i przepuszczalnych skałach wypełnionych wodą. Latem nadwyżki prądu z instalacji fotowoltaicznych służyłyby do ogrzewania wody do około 90 st. C. Następnie trafiałaby ona kilkaset metrów pod ziemię. Zimą gorąca woda byłaby pompowana na powierzchnię, a zgromadzone ciepło wykorzystywane do ogrzewania budynków.

Nie jest to klasyczna geotermia: energia nie pochodziłaby z wnętrza Ziemi, lecz byłaby wytwarzana na powierzchni i sezonowo magazynowana pod ziemią.

Aby zbadać podłoże, naukowcy wysłali w głąb ziemi kontrolowane fale dźwiękowe. Ich odbicia rejestrowały geofony, co pozwoliło stworzyć szczegółowy obraz kolejnych warstw skalnych. Władze uczelni zgodziły się już na wykonanie otworu monitoringowo-rozpoznawczego. Wiercenie i testy zaplanowano na nadchodzący rok akademicki. Ich wyniki zdecydują o budowie instalacji.

Przedsięwzięcie jest częścią projektu ACCEL-UTES. Według jego uczestników magazyn mógłby zmniejszyć emisję CO2 związaną z funkcjonowaniem kampusu o ponad połowę, ograniczyć zależność od gazu oraz odciążyć sieć elektroenergetyczną. Pobierałby prąd w okresach dużej produkcji energii odnawialnej, a zimą zmniejszał zapotrzebowanie budynków na energię.

Kierujący badaniami ze strony TNO prof. Jan-Diederik van Wees ocenił, że technologia szczególnie dobrze nadaje się do istniejących budynków, których instalacje zaprojektowano do ogrzewania gorącą wodą. Dzięki temu nie wymagałaby rozległych modernizacji.

Patryk Kulpok (PAP)

pmk/ bar/