Z najnowszych badań wynika, że wcześni ludzie, należący do Homo erectus, mogli używać ognia ok. 1,79 mln lat temu. Świadczą o tym ślady z jaskini Wonderwerk, znajdującej się na pustyni Kalahari w Republice Południowej Afryki – piszą naukowcy na łamach „PLOS One”.
Ogromne połacie schnących paproci dawały pożywkę dla częstych i intensywnych pożarów. Działo się tak w okresie triasu, na obszarach częściowo odpowiadających dzisiejszej Europie – informują naukowcy na łamach pisma „Nature Geoscience”.
Prehistoryczne freski naskalne w słynnej francuskiej grocie Font-de-Gaume doczekały się precyzyjnego datowania. Udało się to dzięki odkryciu, że pod spodem znajdują się śladowe ilości węgla drzewnego, którego wiek można z łatwością ustalić metodą radiowęglową – informują naukowcy na łamach pisma „PNAS”.
W pracowni paleontologicznej warszawskiego Centrum Nauki Kopernik nie ma cichych dni. Pod okiem naukowców, dzień po dniu i milimetr po milimetrze wolontariusze oczyszczają szkielet mastodonzaura – potężnego płaza, który stąpał po Ziemi 240 milionów lat temu. W sumie w akcję włączyło się już ponad 2 tysiące ochotników.
Działalność prehistorycznych rolników sprzyjała pożarom lasów – powiedziała PAP dr Alicja Bonk Uniwersytetu Gdańskiego. Dodała, że w zapisach geologicznych widać też wyraźne ślady pożarów naturalnych. Naukowczyni uczestniczyła w badaniach osadów sięgających 13 tys. lat wstecz.
Echo, które odbija się od malunków naskalnych przedstawiających łosie, brzmi jak odgłosy tych zwierząt. O tym, jak prehistoryczni artyści używali nie tylko obrazów, ale i dźwięków – piszą fińscy naukowcy na łamach „Sound Studies”.
Na Wyspach Brytyjskich w miejscu swojego zamieszkiwania prehistoryczni łowcy zbieracze utrzymywali porządek – informują naukowcy na łamach pisma „PLOS ONE”.
Prehistoryczni łowcy w Ameryce Południowej polowali na karłowate słonie – informują naukowcy na łamach pisma „PLOS ONE”.
Naukowcy ponownie zbadali szczątki prehistorycznego gada morskiego, znalezionego jeszcze w XX w. we wsi Załęcze Wielkie (woj. łódzkie). Ten daleki krewniak współczesnych krokodyli miał około 4 m długości i wyraźny uraz szczęki, którego prawdopodobnie nabawił się w pierwszych latach życia - ustalili badacze.
Pożywienie roślinne stanowiło ważny składnik diety dawnych łowców-zbieraczy z obszaru Maroka – piszą naukowcy na łamach „Nature Ecology & Evolution”.