Eksperci: krew pępowinowa od 35 lat ratuje zdrowie i życie ludzi
Krew pępowinowa została po raz pierwszy wykorzystana w terapii 35 lat temu. Od tego czasu jest źródłem macierzystych komórek krwiotwórczych w leczeniu poważnych chorób krwi, w tym chłoniaków i białaczek, ale też rzadkich chorób metabolicznych – przypominają eksperci.
-
Ekspert: są choroby, w których krew pępowinowa ratuje życie i zdrowie
Krew pępowinowa jest najlepszym źródłem komórek macierzystych w leczeniu rzadkich chorób metabolicznych, pierwotnych niedoborów odporności oraz białaczek z komórek mieloidalnych o wysokim ryzyko nawrotu – ocenił w rozmowie z PAP hematolog i transplantolog prof. Jaap-Jan Boelens z USA.
-
Polski program leczenia porażenia mózgowego komórkami macierzystymi
Neurolodzy z Uniwersytetu Medycznego w Lublinie będą leczyć dzieci z porażeniem mózgowym z całej Europy przy użyciu eksperymentalnej wciąż metody polegającej na wykorzystaniu komórek macierzystych z krwi pępowinowej. Polski ośrodek jest jednym z dwóch na świecie, który wykonuje takie zabiegi, oprócz Uniwersytetu Duke w USA.
-
Eksperci: krew pępowinowa może ratować życie
Krew pępowinowa może ratować życie chorych ludzi tak jak komórki szpiku kostnego. Jednak, w Polsce jest ona najczęściej bezpowrotnie tracona – oceniają eksperci. Dlatego, we wrześniu rusza akcja społeczna zbierania krwi pępowinowej do banku publicznego.
Najpopularniejsze
-
Biblioteka UW: wolontariusze potrzebni do odczytania rękopisów, których nie rozumie AI
-
Psycholog: gwałtowne przerwanie gry komputerowej w złości to ważny sygnał
-
Zmiana diety żubrów rozregulowuje ich rozród
-
Filozof: AI może być kolejnym ciosem w ludzką pychę – po Koperniku, Darwinie i Freudzie
-
38 mln lat temu na terenie dzisiejszej Lubelszczyzny pływały walenie
Prof. Rowiński: erozja wolności akademickiej jest stopniowa i często niezauważalna
Erozja wolności akademickiej następuje dziś stopniowo i często niezauważalnie – powiedział PAP prof. Paweł Rowiński, prezes Europejskiej Federacji Akademii Nauk (ALLEA). Dodał, że nie polega ona na otwartych zakazach czy cenzurze, ale na presji politycznej, ekonomicznej czy instytucjonalnej.
