Rektor GUMed prof. Michał Markuszewski podkreślił, że godność Honorowego Profesora jest jednym z najważniejszych wyróżnień, jakimi uczelnia może uhonorować osoby szczególnie zasłużone w jej historii. Jak zaznaczył rektor, nie jest ono jedynie podziękowaniem za dorobek naukowy, kliniczny czy dydaktyczny, ale jest też wyrazem szacunku wobec człowieka, którego praca stała się częścią tożsamości uczelni.

Rektor wskazał, że nazwisko prof. Skokowskiego przez dziesięciolecia było związane z chirurgią klatki piersiowej, chirurgią onkologiczną i leczeniem chorych na raka płuca. – To dziedziny wymagające nie tylko najwyższej kompetencji, lecz także odwagi, precyzji, odporności, głębokiej wrażliwości na dobro pacjenta. Chirurg, zwłaszcza torakochirurg, staje przy człowieku w momentach granicznych. W takich chwilach ujawnia się prawdziwa miara lekarza – mówił.

Podczas uroczystości prof. Skokowski został także uhonorowany Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Ochrony Zdrowia”, przyznaną przez minister zdrowia.

Podczas przemówienia prof. Skokowski opowiedział o swojej drodze zawodowej. Zwrócił się ze szczególnym podziękowaniem do swojej żony, która zawsze służyła wsparciem jemu oraz rodzinie. – Jestem wzruszony, ale muszę powiedzieć, że jestem szczęściarzem. Dożyłem 90 lat, żeby się w tym miejscu z wami spotkać – powiedział.

Laudację wygłosił prof. Witold Rzyman, kierownik Katedry i Kliniki Chirurgii Klatki Piersiowej GUMed i uczeń prof. Skokowskiego. Jak mówił, Skokowski ukształtował go jako naukowca.

Przypomniał, że prof. Skokowski przez wiele lat był związany z Gdańskiem, a po uzyskaniu habilitacji przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie tworzył Klinikę Chirurgii Klatki Piersiowej Akademii Medycznej. Jak dodał, rozpoczynał tam pracę w trzyosobowym zespole, a po ośmiu latach pozostawił „pełnoprofilowy, bardzo znaczący oddział chirurgii klatki piersiowej”.

Prof. Rzyman podkreślił też znaczenie powrotu prof. Skokowskiego do Gdańska w 1992 r. i jego roli w rozwoju tutejszej kliniki. – Powiedziałbym w skrócie, że pan profesor Skokowski zastał Klinikę Chirurgii Klatki Piersiowej drewnianą, a opuścił murowaną – mówił. Jak dodał, w tym czasie zwiększono liczbę operacji, zmniejszono śmiertelność okołooperacyjną i liczbę powikłań oraz wprowadzono nowe metody leczenia.

Przypomniał m.in., że w 2003 roku w Gdańsku wykonano pierwszy w Polsce zabieg wideotorakoskopowy w miastenii.

- Wprowadzono leczenie deformacji klatki piersiowej metodą Nussa. Zostało także wprowadzone skojarzone leczenie międzybłoniaka opłucnej - bardzo trudne i bardzo niewdzięczne leczenie - oraz leczenie guzów klepsydrowatych. w 2002 roku odbyła się pierwsza Polsce termoablacja płuca - zaznaczył

Prof. Rzyman podkreślił, że rozwój gdańskiej kliniki za czasów prof. Skokowskiego obejmował także budowę zaplecza organizacyjnego i naukowego.

Jak mówił, jednym z najtrudniejszych przedsięwzięć był remont kliniki. – Kosztował on pana profesora chyba najwięcej wysiłku – zaznaczył.

Dodał, że stworzono m.in. poradnię przykliniczną i pracownię bronchoskopii. – Powstała baza danych leczenia raka płuca, co pozwoliło nam kontrolować jakość naszego leczenia – mówił prof. Rzyman.

Laudator przypomniał również o utworzeniu przez prof. Jacka Jassema i prof. Jana Skokowskiego wielodyscyplinarnego zespołu zajmującego się rakiem płuc.

Powstał także biobank. – Na bazie tego biobanku rozpoczęto badania molekularne w Gdańskim Uniwersytecie Medycznym – mówił prof. Rzyman.

Podkreślił, że dzięki tym działaniom znacząco rozwinęła się współpraca naukowa. – Obejmując po profesorze stanowisko kierownika kliniki, główną myślą, którą miałem, była tylko jedna: żeby nie popsuć tego – powiedział.

Uroczystość wpisała się w obchody 80-lecia gdańskiej uczelni medycznej. Podczas czwartkowego wydarzenia wręczono także Medale 80-lecia GUMed zasłużonym pracownikom Wydziału Lekarskiego.

Prof. Jan Skokowski jest specjalistą w dziedzinie chirurgii ogólnej, onkologicznej i chirurgii klatki piersiowej. W pracy naukowej i klinicznej zajmował się przede wszystkim torakochirurgią oraz operacyjnym leczeniem raka płuca. Stworzył akademicką szkołę torakochirurgiczną w Bydgoszczy. Przez ponad pół wieku pracy zawodowej łączył działalność kliniczną, naukową i dydaktyczną. (PAP)

anm/ bar/