„Baby talk” (w j. polskim „mowa matczyna”), czyli nadmiernie pieszczotliwy sposób mówienia do maluchów, którym chętnie posługują się mamy, ciocie czy babcie, to nie tylko uroczy nawyk – twierdzą naukowcy z University of the Sunshine Coast (Australia).

„Tzw. baby talk, odnosi się do charakterystycznego głosu i rytmu, jakich używają rodzice w rozmowie z niemowlętami – polega ona na podnoszeniu tonu głosu, przesadnym wymawianiu dźwięków oraz skracaniu wypowiedzi” – wyjaśnia Varghese Peter, autor artykułu opublikowanego w piśmie „Developmental Science”.

„Wcześniejsze badania konsekwentnie wykazywały, że niemowlęta wolą słuchać takiej mowy, jednak to, czy ma ona jakiekolwiek inne istotne znaczenie, pozostaje przedmiotem debaty naukowej” – dodaje.

Aby to zbadać, jego zespół mierzył reakcje mózgu u cztero- i dziewięciomiesięcznych niemowląt, a także u osób dorosłych, w odpowiedzi na dźwięki samogłosek wypowiadanych w formie wspomnianej mowy matczynej oraz typowej mowy kierowanej zwykle do dorosłych.

„U dorosłych oraz u dziewięciomiesięcznych niemowląt mózg wykazywał dobrze znany sygnał »detekcji zmiany« w momencie zarejestrowania różnicy między samogłoskami, niezależnie od sposobu ich wypowiadania” - relacjonuje dr Peter.

Jednak reakcje mózgów czteromiesięcznych dzieci były odmienne. „Kiedy słyszały samogłoski wypowiadane w zwyczajnej mowie w stylu dorosłych, ich mózgi wykazywały mniej zaawansowaną reakcję. Jednakże, gdy słyszały te same samogłoski wypowiadane w formie mowy kierowanej do dziecka, ich mózgi generowały bardziej zaawansowaną reakcję, podobną do tej obserwowanej u starszych niemowląt i dorosłych” – mówi badacz.

Według niego prawdopodobnie przesadna artykulacja w „mowie matczynej” może ułatwiać niemowlętom rozróżnianie dźwięków, pomagając im w nauce brzmienia ich języka na długo przed tym, zanim wypowiedzą swoje pierwsze słowa.

„Innymi słowy, »baby talk« wcale nie jest niedorzeczna – może wspierać wczesną naukę języka już od czwartego miesiąca życia” – konkluduje badacz.

Marek Matacz (PAP)

mat/ agt/