Jak poinformowała uczelnia na swoich stronach internetowych, pojazd waży niespełna 200 kg i porusza się z prędkością ok. 40 km/h. Młodzi konstruktorzy z Koła Naukowego Defence Tech na Wydziale Mechanicznym PWr nazwali go z łaciny Bufo, czyli ropucha.

„Bufo jest pojazdem pilotażowym, a jego nowa wersja będzie o wiele bardziej wyrafinowana pod względem mechanicznym, elektronicznym i modularnym” - powiedział Mateusz Gajewski, student mechatroniki na W10, prezes KN Defence Tech, cytowany na stronach uczelni. Maszyna jest pokryta blachą, a część elementów, w tym m.in. zębatka i koło napędowe, zostały wykonane w technologii druku 3D. Pasy gąsienic również wzmocniono elementami wydrukowanymi w technologii przyrostowej, a pojazd zasilają dwa silniki PLDC o łącznej mocy 3 kW.

Bufo rozwija prędkość ok. 40 km/h, a duży kąt natarcia pozwala mu pokonywać strome podjazdy, rowy i zagłębienia w terenie. „Zależało nam, żeby wszystkie elementy były wytrzymałe, ale też łatwe w wymianie, a naprawa pojazdu możliwa w każdych warunkach i bez zastosowania specjalistycznego sprzętu” – podkreślił Bartosz Gburczyk, student mechatroniki na W10, cytowany na stronach uczelni. Dodał, że stosunkowo niewielka waga pozwala też na w miarę łatwy transport do miejsca przeznaczenia i dość długie funkcjonowanie. Konstruktorzy chcą, aby ostateczna wersja, wyposażona w akumulatory litowo-jonowe, była w stanie przejechać ok. 100 km.

Jak podała uczelnia, obecnie pojazd jest sterowany radiowo, ale w przyszłości studenci planują wykorzystać sterowanie satelitarne z częściową autonomią opartą o technologie AI i zakładającą przetwarzanie obrazu z kamer. Te elementy przeszły już pierwsze testy i w nowej wersji maszyny wszystkie urządzenia sterownicze zostaną wkomponowane w kadłub.

„Niestety nie możemy w pełni korzystać z klasycznych rozwiązań, jakimi są na przykład lidary. Wszystko przez to, że standardy wojskowe nie pozwalają na używanie takiego sprzętu, ale możemy się nimi posiłkować w sytuacji, gdy pojazd utknie lub będzie miał do czynienia z jakąś bardzo trudną przeszkodą, z którą sztuczna inteligencja nie będzie mogła sobie poradzić” – zaznaczył Gajewski.

Dzięki modułowej budowie pojazd może pełnić różne funkcje. Jak zaznaczono w komunikacie uczelni, główna z nich to MEDEVAC, czyli ewakuacja medyczna rannych lub chorych do najbliższego punktu opatrunkowego lub innej placówki medycznej. „W kontekście zastosowań wojskowych trzeba podkreślić, że największym zagrożeniem dla żołnierza są obecnie drony, dlatego przygotowaliśmy projekt zamkniętej kopuły, w której mieszczą się standardowe nosze, a ranny jest całkowicie osłonięty przed atakiem. W ten sposób może zostać szybko ewakuowany z pola walki bez narażania innych osób” – wyjaśnił Gajewski.

Bufo ma również specjalny moduł zapewniający miejsce do przechowywania amunicji, przewożenia zapasów lub broni o wadze nawet kilkuset kilogramów. „W wypadku transportu tony zaopatrzenia prędkość pojazdu zapewne spadnie, ale nadal będzie się to odbywało bez konieczności narażania życia żołnierzy”– zaznaczył Gburczyk.

Pojazd ma również moduł, który pozwala na retransmisję sygnału z pojazdu, poprzez zamontowaną na nim radiostację. Studenci opracowali go we współpracy ze specjalistami z Wojskowych Zakładów Łączności nr 2 w Czernicy.

W planach jest zbudowanie modułu gaśniczego, który zakłada zwalczanie ognia ogniem, czyli – jak wyjaśniono na stronach uczelni - „kontrolowane spalenie określonego pasa terenu i stworzenie tym samym bariery przed nadchodzącym pożarem”. Tego typu rozwiązanie jest stosowane w przypadku pożarów rozległych obszarów lasów lub łąk.

Pojazd został zaprezentowany m.in. na konferencji Made in Wro i na tegorocznym Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego (MSPO) w Kielcach. Studenci planują przygotowanie nowej wersji pojazdu z płaskim dachem, co pozwoli na łatwiejszą i szybszą wymianę modułów, zmodyfikowanie zawieszenia oraz zmianę kształtu gąsienic, co poprawi stabilność konstrukcji i zdolność do pokonywania przeszkód. (PAP)

Nauka w Polsce

wl/ agt/