![Źródło: materiały prasowe MCB UJ](/sites/default/files/styles/strona_glowna_slider_750x420/public/202407/Artwork_Option2.jpg.webp?itok=c6QYYF1C)
Naukowcy opisali, w jaki sposób ludzki enzym syntazy pseudourydyny 3 rozpoznaje, wiąże i modyfikuje określone miejsca w transportujących RNA (tRNA). Pseudourydyny przyciągnęły ostatnio szczególną uwagę ze względu na ich zastosowanie w szczepionkach mRNA przeciwko SARS-CoV2.
Pseudourydylacja jest kluczową modyfikacją kwasów nukleinowych, która wpływa na strukturę i funkcję prawie wszystkich komórkowych cząsteczek RNA – informuje Małopolskie Centrum Biotechnologii Uniwersytetu Jagiellońskiego (MCB UJ).
Chociaż zmodyfikowana wersja urydyny została odkryta ponad 60 lat temu, mniej więcej w tym samym czasie, co struktura DNA, biotechnolodzy wciąż niewiele wiedzą o enzymach, które mogą wprowadzać tę modyfikację do ludzkich RNA. Badanie naukowców z Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu w Bernie zostało opublikowane w Molecular Cell. Praca toruje drogę do mechanistycznego zrozumienia niefortunnego związku między mutacjami, a wystąpieniem poważnych zaburzeń – podano w komunikacie.
Naukowcy z Grupy Badawczej Maxa Plancka MCB UJ jako pierwsi, przy użyciu wysokiej klasy kriomikroskopu elektronowego (cryo-EM), rozwiązali strukturę enzymu PUS3. Ta sama grupa naukowców niedawno powiązała mutacje PUS3 pochodzące z danych klinicznych pacjentów z chorobami rzadkimi.
Nowa praca pokazuje jego strukturę w stanie spoczynku, oczekującego na swoją kolej, by móc wykonać reakcję, jak również w kompleksie z różnymi rodzajami cząsteczek tRNA. "Spojrzeliśmy na PUS3 z kilku perspektyw, co pozwoliło nam nakreślić ogólny obraz tego klinicznie bardzo istotnego ludzkiego enzymu" - wyjaśnia dr hab. Sebastian Glatt, współautor pracy.
![](/sites/default/files/Artwork_Option2_0.jpg)
Jak wyjaśnia, uzyskane spektrum struktur potwierdza, że dwie identyczne cząstki PUS3 tworzą tzw. homodimer, który jest kluczowy zarówno dla integralności strukturalnej białka, jak też jego zdolności do wiązania z tRNA. Aby lepiej zrozumieć występowanie miejsc pseudourydylacji w komórce, grupa Leidel w Szwajcarii wykorzystała zmodyfikowane ludzkie linie komórkowe. Autorzy pracy stworzyli również komórkowy system raportowania, umożliwiający im monitorowanie i potwierdzanie wpływu różnych mutacji klinicznych na aktywność enzymu. Eksperymenty na hodowlach komórkowych zostały przeprowadzone we współpracy z Wydziałem Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii (WBBB) w UJ.
"Syntazy pseudourydyny zostały odkryte dziesiątki lat temu i jesteśmy podekscytowani, że pojawienie się nowych technik pomaga nam poszerzyć naszą wiedzę na temat kompleksu homodimeru PUS3 i jego aktywności enzymatycznej, a także sposobu, w jaki osiąga on selekcję substratów" - komentuje pierwsza autorka badania, dr Ting-Yu Lin, cytowana w komunikacie.
Dane zostały zebrane na kriomikroskopie elektronowym Titan Krios G3i, znajdującym się w Narodowym Centrum Promieniowania Synchrotronowego SOLARIS. Prace w MCB UJ zostały sfinansowane z grantu ERC Consolidator realizowanego w grupie dr. hab. Glatta.
Dr hab. Sebastian Glatt jest jednym z 120 naukowców nowo wybranych do członkostwa w EMBO. W obszarze biologii strukturalnej zajmuje się badaniami nad regulacją translacji. EMBO oficjalnie powita nowych członków na przełomie października i listopada w Heidelbergu w Niemczech. Lista wszystkich nowo wybranych członków EMBO i członków stowarzyszonych - tutaj.
Nauka w Polsce
kol/ agt/
Fundacja PAP zezwala na bezpłatny przedruk artykułów z Serwisu Nauka w Polsce pod warunkiem mailowego poinformowania nas raz w miesiącu o fakcie korzystania z serwisu oraz podania źródła artykułu. W portalach i serwisach internetowych prosimy o zamieszczenie podlinkowanego adresu: Źródło: naukawpolsce.pl, a w czasopismach adnotacji: Źródło: Serwis Nauka w Polsce - naukawpolsce.pl. Powyższe zezwolenie nie dotyczy: informacji z kategorii "Świat" oraz wszelkich fotografii i materiałów wideo.