"Zdobycie i utrzymanie wysokiego statusu społecznego często wiąże się w dużym kosztem energetycznym. Badaliśmy potencjalne źródła stresu energetycznego i psychospołecznego, na które narażone są samce szympansów zarówno na co dzień, jak i w okresach, gdy samce intensywnie rywalizują o dominującą pozycję i szanse na kopulację z samicami" - mówi prowadząca badania Anna Preis.

Okazało się, że poziom kortyzolu (hormonu stresu) w moczu samców był wyższy w okresie niestabilnych relacji społecznych, podczas gdy poziom agresji był wyższy w czasie relacji stabilnych.

Sugeruje to, że agresja nie zawsze wskazuje na nasiloną rywalizację w stadzie. Utrzymanie statusu społecznego nie wiąże się z podwyższonym stresem u dominujących szympansów, a rywalizacja o pozycję społeczną i niepewność z nią związana wywołuje stres u wszystkich samców, pomimo mniejszej częstotliwości zachowań agresywnych.

Autorzy wyjaśniają, że samce szympansów dostosowują zachowanie do kontekstu. Gdy ryzyko eskalacji konfliktów jest wysokie, unikają zachowań agresywnych, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo obrażeń.

"Szympansy łączą siły, gdy zachodzi potrzeba obrony terytorium przed intruzami. Samce mogą zatem unikać agresji, gdy sytuacja społeczna jest niepewna. Taka strategia pozwala im współpracować, jeśli zajdzie taka potrzeba" - komentuje współautor badań Roman Wittig. (PAP)

koc/ jjj/

więcej informacji na stronie:

https://www.mpg.de/13295691/effective-conflict-management-in-male-chimpanzees