Chodzi o opisane przez ojca teorii ewolucji Karola Darwina żółwie słoniowe z wyspy Floreana. Znikły one ok. 20 lat po wizycie Darwina na wyspach. Prawdopodobnie padły łupem wielorybników. Były one bowiem idealnym prowiantem na ich długie rejsy - w ich oczach były po prostu świeżym mięsem zapakowanym we własne "puszki".

Wielorybnicy przetrzebili okrutnie żółwie z Galapagos - naukowcy szacują, że mogli stamtąd wywieźć nawet ćwierć miliona zwierząt. Doprowadzili tym do zagłady podgatunki z kilku wysp.

Jednak niedawno uczeni odkryli, że ta zagłada być może nie była zupełna. Natrafili bowiem w odległym rejonie jednej z większych wysp archipelagu - Isabeli, na żółwie różniące się nieco od reszty tamtejszych gadów.

Badania genetyczne pokazały, że zwierzęta te są spokrewnione z wymarłymi już żółwiami z Floreany. Być może któryś ze statków wielorybniczych zanadto obładowano żywym prowiantem i musiał pozbyć się części balastu - sugerują naukowcy. Wyrzucone za burtę żółwie mogły dopłynąć do innej wyspy. Tam zaczęły się krzyżować z miejscowymi gadami.

W tym właśnie naukowcy z uniwersytetu Yale upatrują szansę na odtworzenie gatunku z Floreany. Chcą oni przebadać DNA żyjących tam mieszańców, wybrać i skrzyżować ze sobą te, które mają najwięcej genów wymarłego gatunku.

Będzie to praca dla kilku pokoleń badaczy, gdyż rozmnażanie żółwi słoniowych to zajęcie czasochłonne - kolejne pokolenia tych zwierząt pojawiają się bowiem co 25 lat. SAG

PAP - Nauka w Polsce

bsz