Rozpoczęła się trzecia edycja nagrody im. Jerzego Kuryłowicza dla najlepszego tłumacza literatury naukowej. Zwycięzca za rok 2004 otrzyma nagrodę w wysokości 5 tys. zł - informuje rzecznik prasowy nagrody Piotr Dobrołęcki.

JĘZYKOWA WIRTUOZERIA

\"Nagroda ma na celu uhonorowanie najlepszego przekładu książki z dziedziny matematyczno-przyrodniczej i technicznej, która została wydana w okresie od 1 marca 2004 do 31 marca 2005 roku\" - mówi Dobrołęcki.

W konkursie mogą wziąć udział tłumacze, których wiek w momencie publikacji przekładu nie przekracza 50 lat. Kandydatury mogą zgłaszać wydawnictwa i sami tłumacze.

Formularz zgłoszeniowy i egzemplarz okazowy tłumaczenia należy przesyłać do 31 marca 2005 roku na adres:

Magazyn Literacki KSIĄŻKI

ul. Mazowiecka 2/4, pok. 110

00-048 Warszawa,

z dopiskiem: \"Nagroda im. Jerzego Kuryłowicza\".

W skład komitetu przyznającego nagrodę wchodzą prezes Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich http://www.stp.org.pl/ i przedstawiciele Wydawnictwa Naukowego PWN http://www.pwn.pl/ Wiedzy Powszechnej http://www.wiedza.pl/ i Wydawnictw Naukowo-Technicznych http://www.wnt.com.pl/ - wydawnictw, z którymi przez wiele lat współpracował Jerzy Kuryłowicz. Honorowy patronat nad Nagrodą sprawuje Magazyn Literacki KSIĄŻKI.

Nagrodę ufundował Andrzej Kuryłowicz, syn zmarłego w październiku 2002 roku wybitnego tłumacza książek naukowych Jerzego Kuryłowicza. Jej wręczenie odbędzie się w maju 2005 roku, w czasie 50. Międzynarodowych Targów Książki http://www.bookfair.pl/ w Warszawie.

W ubiegłym roku nagroda została przyznana Pawłowi Strzeleckiemu za całokształt twórczości, ze szczególnym uwzględnieniem współtłumaczenia książki \"Równanie różniczkowe cząstkowe\" Lawrence′a C. Evansa i tłumaczenia \"Dowodów z Księgi\" Martina Aignera i Guentera M. Zieglera.

CHEMIK I TŁUMACZ

Jerzy Kuryłowicz urodził się 20 kwietnia 1925 roku w Paryżu, zmarł 20 października 2002 roku w Warszawie. Był synem wybitnego polskiego językoznawcy prof. Jerzego Kuryłowicza. Ukończył Wydział Chemiczny Politechniki Śląskiej http://www.chemia.polsl.gliwice.pl/ w Gliwicach. W 1964 roku uzyskał stopień doktorski na Politechnice Warszawskiej http://www.pw.edu.pl

Przez wiele lat jako redaktor i tłumacz współpracował z największymi wydawnictwami edukacyjnymi i naukowymi w Polsce: Państwowym Wydawnictwem Technicznym, Państwowym Wydawnictwem Naukowym, Wiedzą Powszechną, Wydawnictwami Szkolnymi i Pedagogicznymi http://www.wsip.com.pl/, a ostatnio z wydawnictwami MAC – Edukacja http://www.mac.pl/ i Prószyński i S-ka http://www.proszynski.pl/

Od 1964 roku był członkiem ZAIKS-u http://www.zaiks.org.pl/ w latach 1978-93 wiceprzewodniczącym Zarządu Sekcji Autorów Dzieł Naukowych. Od 1981 roku był członkiem Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich (a początkowo - w latach 1981-1988 - jego współzałożycielem i wiceprezesem).

Uhonorowano go wieloma nagrodami, w tym: Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1981), Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich (1988 i 1992), Nathhorst–Unesco, przyznaną przez FIT http://www.fit-ift.org/ - Międzynarodową Federację Tłumaczy (1993), a także Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1986) i tytułem Zasłużony Działacz Kultury (1972).

Przełożył ponad 60 książek naukowych i popularnonaukowych z języka angielskiego, niemieckiego, rosyjskiego, francuskiego i czeskiego.

Wśród nich są m.in.: \"Chemia fizyczna\" Gordona M. Barrowa (1971), \"Chemia popularna\" Joachima Rudolpha (1977), \"Zarys biochemii\" Petera Karlsona (1987), \"Wielkie eksperymenty naukowe\" Rom Harre′a (1991), \"Chemia nieorganiczna\" F. Alberta Cottona, Geoffreya Wilkinsona i Paula L. Gausa (1995) i \"Historia chemii\" Williama H. Brocka (1999).

PAP - Nauka w Polsce, Bogusława Szumiec-Presch

8 grudnia 2004