Dorobek uczonego przypomniało kilkunastu badaczy z różnych polskich uczelni.

Uczestnicy krakowskiej sesji podjęli analizie różne wątki z zróżnicowanej twórczości Stróżewskiego: stosunek filozofii do nauki, religii i ideologii, problem oceny wartości estetycznych czy kwestia źródeł powinności moralnej.

Wśród zaproszonych gości seminarium w Ignatianum byli m.in. profesorowie: Andrzej Półtawski, Zofia Rosińska i Jan Woleński oraz ks. prof. Jan Andrzej Kłoczowski.

„Gdybym miał zacząć od słowa, na którym mi najbardziej zależy, to byłoby to słowo +wdzięczność+” – powiedział jubilat, który uczestniczył w poświęconej mu sesji. Dodał, że najwięcej w swoim życiu zawdzięcza „Transcendencji”. „Jedni mówią w tym wypadku o Losie, drudzy o Opatrzności, ja wolę to drugie słowo. Bez Niej całe moje życie potoczyłoby się inaczej” – zauważył.

W swoim krótkim przemówieniu Stróżewski przypomniał z wdzięcznością swoich nauczycieli: najpierw z lubelskiego KUL - prof. Stefana Swieżawskiego i o. prof. Alberta Krąpca, a potem z Uniwersytetu Jagiellońskiego – prof. Romana Ingardena i prof. Izydorę Dąmbską.

Podkreślił, że przez wiele lat pracy w PRL zawsze był zwolennikiem „filozofii niezideologizowanej”, niezależnej zarówno od marksizmu, jak od dogmatów teologii katolickiej.

W myśli filozoficznej Stróżewskiego można zauważyć silne wpływy fenomenologii. Jest on autorem wielu książek z dziedziny estetyki, ontologii i etyki, m.in. „Istnienie i wartość”, „Dialektyka twórczości”, „Wokół piękna. Szkice z estetyki”, „O wielkości. Szkice z filozofii człowieka”, „Ontologia”. W 2003 roku otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego, z którym był związany przez dziesiątki lat. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych był członkiem redakcji miesięcznika „Znak”, następnie członkiem zespołu tego pisma.

Prof. Stróżewski pracuje obecnie w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej „Ignatianum” w Krakowie.

PAP - Nauka w Polsce

szl/ agt/