Nieznany dotąd gatunek nosorożca, którego szczątki odkryto na dalekiej północy w kanadyjskiej części Arktyki, żył 23 mln lat temu. Znalezisko świadczy o tym, że prehistoryczne nosorożce wędrowały dalej na północ, niż dotąd przypuszczano. Odbywały także wędrówki między Europą a Ameryką Północną.

Gatunek nazwano Epiatheracerium itjilik. Szczątki zwierzęcia pochodzą z warstwy osadowej na dnie wyschniętego jeziora na Wyspie Devon. Jest to najdalej na północ wysunięte stanowisko archeologiczne, na którym znaleziono szkielet nosorożca.

Nosorożce, które wkroczyły na ewolucyjną scenę 40 mln lat temu, zamieszkiwały niegdyś wszystkie kontynenty z wyjątkiem Ameryki Południowej i Antarktyki. Nowo zidentyfikowany i opisany arktyczny nosorożec był najbliżej spokrewniony z gatunkami żyjącymi w Europie miliony lat wcześniej.

„Dzisiaj żyje zaledwie pięć gatunków nosorożców, tylko w Afryce i Azji. Niegdyś występowały w Europie i Ameryce Północnej, a same znaleziska dokumentują ponad 50 gatunków” - opisuje główna autorka pracy, dr Danielle Fraser z Canadian Museum of Nature.

Pierwsze szczątki Epiatheracerium itjilik zostały wykopane jeszcze 1986 r., ale jedynie wstępnie opisane przez odkrywczynię, dr Mary Dawson. Dzięki następnym wyprawom, w latach dwutysięcznych, odkryto kolejne pozostałości gatunku.

Nosorożcowate były zróżnicowane pod względem budowy - od dużych, masywnych zwierząt po mniejsze, bezrogie gatunki. Epiatheracerium itjilik był niewielki, porównywalny ze współczesnym nosorożcem indyjskim, przy czym nie był wyposażony w róg. Nazwa „itjilik” w lokalnym języku inuktitut oznacza „mroźny”. (PAP)

krx/ bar/